En het geschiedde dat de arme stierf en door de engelen gedragen werd in Abrahams schoot; de rijke man stierf ook en werd begraven.

En in het dodenrijk sloeg hij zijn ogen op, zijnde in pijnen, en zag Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot.

En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u over mij, en zend Lazarus, opdat hij de top van zijn vinger in water kan dopen en mijn tong verkoelen; want ik lijd pijn in deze vlam.

Maar Abraham zeide: Zoon, gedenk dat gij uw goede dingen ontvangen hebt in uw leven, en evenzo Lazarus de kwade dingen; maar nu wordt hij hier vertroost en gij lijdt pijn.

En bovendien dit alles: er is een grote kloof vastgesteld tussen ons en u, zodat wie van hier naar u wil gaan, dat niet kan; en ook zij, die van daar naar ons willen oversteken, kunnen dat niet.

Want ik heb vijf broeders; opdat hij hen ernstig waarschuwt, zodat zij ook niet in deze plaats van pijniging komen.

Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten; laten zij naar hen luisteren.

En hij zeide: Nee, vader Abraham; maar als er iemand van de doden tot hen gaat, zullen zij zich bekeren.

En hij zeide tot hem: Indien zij niet luisteren naar Mozes en de profeten, zullen zij ook niet overtuigd worden, al stond er iemand op uit de doden.