En Hij sprak een gelijkenis tot hen met dit doel, dat men altijd moet bidden en niet moedeloos worden;

Zeggende: Er was in een stad een rechter, die God niet vreesde en geen mens ontzag.

En er was een weduwe in die stad, en zij kwam tot hem en zei: Doe mij recht tegenover mijn tegenpartij.

En hij wilde een tijdlang niet; maar daarna zeide hij bij zichzelf: Al vrees ik God niet en ontzien ik geen mens,

Toch, omdat deze weduwe mij last bezorgt, zal ik haar recht doen, opdat zij mij niet door haar voortdurend komen geheel uitput.

En zal God dan geen recht doen aan Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lang geduld met hen oefent?

Ik zeg u dat Hij hun spoedig recht zal doen. Maar zal de Zoon des mensen, als Hij komt, ook het geloof op aarde vinden?

En Hij sprak deze gelijkenis tot sommigen die op zichzelf vertrouwden dat zij rechtvaardig waren, en de anderen verachtten:

Twee mannen gingen op naar de tempel om te bidden; de één was een Farizeeër en de ander een tollenaar.

De Farizeeër stond en bad aldus bij zichzelf: O God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers, of ook zoals deze tollenaar.