En ten gepaste tijde zond hij een dienstknecht naar de landbouwers, opdat zij hem van de vrucht van de wijngaard zouden geven; maar de landbouwers sloegen hem en zonden hem leeg weg.

En opnieuw zond hij een andere dienstknecht; en ook hem sloegen zij, en behandelden hem smadelijk, en zonden hem leeg weg.

En opnieuw zond hij een derde; en ook hem verwondden zij en wierpen hem uit.

Toen zei de heer van de wijngaard: Wat zal ik doen? Ik zal mijn geliefde zoon zenden; misschien zullen zij hem ontzien wanneer zij hem zien.

Maar toen de landbouwers hem zagen, overlegden zij onder elkaar, zeggende: Dit is de erfgenaam; komt, laten wij hem doden, opdat de erfenis de onze worde.

Hij zal komen en deze landbouwers ombrengen, en de wijngaard aan anderen geven. Toen zij dit hoorden, zeiden zij: Dat zij verre!

En Hij zag hen aan en zei: Wat betekent dan dit, wat er geschreven staat: De steen die de bouwers verworpen hebben, die is tot een hoeksteen geworden?

Een ieder die op die steen valt, zal verbroken worden; maar op wie hij valt, die zal hij verpletteren.

En de overpriesters en de schriftgeleerden zochten datzelfde uur Hem de handen te leggen, maar zij vreesden het volk; want zij begrepen dat Hij deze gelijkenis tegen hen gesproken had.

En zij hielden Hem in het oog en zonden spionnen uit, die zich voor rechtvaardige mannen zouden voordoen, opdat zij Hem op een woord zouden kunnen vatten en Hem aan het gezag en de macht van de stadhouder overleveren.