En gij, o toren der kudde, o sterkte van de dochter van Sion, tot u zal het komen, ja, de eerste heerschappij; het koninkrijk zal komen tot de dochter van Jeruzalem.

Waarom nu schreeuwt gij zo luid? Is er geen koning in u? Is uw raadsman vergaan? Want weeën hebben u aangegrepen als een barende vrouw.

Wees in pijn en arbeid om te baren, o dochter van Sion, als een barende vrouw; want nu zult gij uit de stad gaan, en gij zult op het veld verblijven, en gij zult zelfs tot Babel gaan; daar zult gij verlost worden; daar zal de HEER u verlossen uit de hand van uw vijanden.

Nu zijn ook vele natiën tegen u vergaderd, die zeggen: Laat haar ontwijd worden, en laat ons oog Sion aanschouwen.

Maar zij kennen de gedachten van de HEER niet, noch begrijpen zij Zijn raad; want Hij zal hen vergaderen als schoven op de dorsvloer.