Wee mij! want ik ben als wanneer zij de zomervruchten hebben ingezameld, als de nalezing van de wijnoogst: er is geen druiventros om te eten; mijn ziel begeert de vroege vijgen.

De vrome is vergaan uit het land, en er is niemand oprecht onder de mensen; zij loeren allen op bloed; zij jagen ieder zijn broeder met een net.

Om kwaad te doen met beide handen ijverig, vraagt de vorst, en de rechter vraagt om een beloning; en de grote man, hij spreekt zijn verderfelijk verlangen uit: zo winden zij het in.

Vertrouwt niet op een vriend, stelt geen vertrouwen in een leidsman; bewaart de deuren van uw mond voor haar die in uw schoot rust.

Want de zoon onteert de vader, de dochter staat op tegen haar moeder, de schoondochter tegen haar schoonmoeder; de vijanden van een man zijn de lieden van zijn eigen huis.

Daarom zal ik uitzien naar de HEER; ik zal wachten op de God van mijn heil: mijn God zal mij horen.

Verheug u niet over mij, o mijn vijandin: wanneer ik val, zal ik opstaan; wanneer ik in duisternis zit, zal de HEER mij een licht zijn.

Ik zal de gramschap van de HEER dragen, want ik heb tegen Hem gezondigd, totdat Hij mijn zaak bepleit en mijn recht handhaaft: Hij zal mij in het licht brengen, en ik zal Zijn gerechtigheid aanschouwen.