Nehemia 1:2
“dat Hanani, een van mijn broeders, kwam, hij en enige mannen uit Juda; en ik vroeg hen naar de Joden die ontkomen waren, die overgebleven waren van de gevangenschap, en naar Jeruzalem.”
Kruisverwijzingen
Context
Nehemia 1 — omringende verzen
De woorden van Nehemia, de zoon van Hachalja. En het geschiedde in de maand Kislev, in het twintigste jaar, dat ik in het paleis van Susan was,
dat Hanani, een van mijn broeders, kwam, hij en enige mannen uit Juda; en ik vroeg hen naar de Joden die ontkomen waren, die overgebleven waren van de gevangenschap, en naar Jeruzalem.
En zij zeiden tot mij: De overgeblevenen die van de gevangenschap daar in de provincie zijn overgebleven, verkeren in grote ellende en smaad; ook is de muur van Jeruzalem afgebroken, en de poorten daarvan zijn met vuur verbrand.
4En het geschiedde, toen ik deze woorden hoorde, dat ik neerzat en weende, en enige dagen rouwde, en vastte, en bad voor het aangezicht van de God des hemels,
5en zei: Ik smeek U, o HEER, God des hemels, de grote en geduchte God, die het verbond en de goedertierenheid bewaart voor hen die Hem liefhebben en Zijn geboden onderhouden:
6Laat toch Uw oor opmerkzaam zijn, en Uw ogen open, om te horen het gebed van Uw knecht, dat ik nu voor Uw aangezicht bid, dag en nacht, voor de kinderen van Israël, Uw knechten, en ik belijde de zonden van de kinderen van Israël, die wij tegen U gezondigd hebben; ook ik en mijn vaders huis hebben gezondigd.
7Wij hebben zeer verderfelijk tegen U gehandeld, en hebben de geboden niet onderhouden, noch de inzettingen, noch de rechten, die U Uw knecht Mozes geboden hebt.