Nehemia 13:19
“En het geschiedde, dat toen de poorten van Jeruzalem donker begonnen te worden voor de sabbat, ik beval dat de poorten zouden worden gesloten, en gelastte dat zij niet zouden worden geopend tot na de sabbat; en enigen van mijn dienaren stelde ik bij de poorten, opdat er geen last op de sabbatdag zou worden ingebracht.”
Kruisverwijzingen
Context
Nehemia 13 — omringende verzen
Gedenk mij hieraan, o mijn God, en delg mijn goede daden niet uit, die ik gedaan heb voor het huis van mijn God en voor zijn diensten.
15In die dagen zag ik in Juda sommigen die op de sabbat wijnpersen trapten, en schoven inbrachten, en ezels belaadden; ook wijn, druiven en vijgen, en allerlei last, die zij op de sabbatdag naar Jeruzalem brachten; en ik betuigde het hun op de dag dat zij levensmiddelen verkochten.
16Er woonden ook mannen van Tyrus in de stad, die vis aanbrachten en allerlei koopwaar, en op de sabbat verkochten aan de kinderen van Juda en in Jeruzalem.
17Toen twistte ik met de edelen van Juda en zeide tot hen: Wat is dit voor een kwaad dat gij doet, en ontheiligt de sabbatdag?
18Hebben uw vaderen niet alzo gedaan, en heeft onze God niet al dit kwaad over ons en over deze stad gebracht? En toch brengt gij meer toorn over Israël door de sabbat te ontheiligen.
En het geschiedde, dat toen de poorten van Jeruzalem donker begonnen te worden voor de sabbat, ik beval dat de poorten zouden worden gesloten, en gelastte dat zij niet zouden worden geopend tot na de sabbat; en enigen van mijn dienaren stelde ik bij de poorten, opdat er geen last op de sabbatdag zou worden ingebracht.
Zo overnachtten de kooplieden en de verkopers van allerlei koopwaar eenmaal of tweemaal buiten Jeruzalem.
21Toen betuigde ik het hun en zeide tot hen: Waarom overnacht gij bij de muur? Indien gij dit wederom doet, zal ik de hand aan u slaan. Van die tijd af kwamen zij niet meer op de sabbat.
22En ik beval de Levieten dat zij zichzelf zouden reinigen en komen om de poorten te bewaken, ten einde de sabbatdag te heiligen. Gedenk mij ook hierin, o mijn God, en spaar mij naar de grootheid van Uw barmhartigheid.
23In die dagen zag ik ook Joden die vrouwen hadden gehuwd uit Asdod, uit Ammon en uit Moab:
24En hun kinderen spraken half in de taal van Asdod, en konden niet in de Joodse taal spreken, maar naar de taal van elk volk.