En gij hebt ook profeten aangesteld om van u in Jeruzalem te prediken en te zeggen: Er is een koning in Juda! En nu zal dit aan de koning worden bericht overeenkomstig deze woorden. Kom dan nu, en laat ons samen raad plegen.

Toen zond ik tot hem met de boodschap: Er zijn geen zulke dingen gedaan als gij zegt, maar gij verzint ze uit uw eigen hart.

Want zij allen trachtten ons bevreesd te maken door te zeggen: Hun handen zullen versagen van het werk, zodat het niet gedaan wordt. Maar nu, sterk mijn handen, o God.

Daarna ging ik naar het huis van Semaja, de zoon van Delaja, de zoon van Mehetabeel, die opgesloten was; en hij zei: Laat ons samenkomen in het huis Gods, binnenin de tempel, en de deuren van de tempel sluiten; want zij komen u doden, ja, in de nacht zullen zij komen om u te doden.

Maar ik zei: Zou een man als ik vluchten? En wie is er als ik, die de tempel in zou gaan om zijn leven te redden? Ik zal niet ingaan.

Daarom was hij gehuurd, opdat ik bevreesd zou zijn en zo zou handelen en zondigen, zodat zij stof tot een kwaad gerucht zouden hebben en mij kunnen smaden.

Mijn God, gedenk Tobia en Sanballat overeenkomstig deze hun werken, en ook de profetes Noadja en de overige profeten die mij trachtten bevreesd te maken.

Zo werd de muur voltooid op de vijfentwintigste dag van de maand Elul, in twee en vijftig dagen.

En het geschiedde, toen al onze vijanden dit hoorden, en al de heidenen die rondom ons waren deze dingen zagen, dat zij zeer verslagen waren in hun eigen ogen; want zij erkenden dat dit werk door onze God was verricht.

Bovendien zonden de edelen van Juda in die dagen vele brieven aan Tobia, en de brieven van Tobia kwamen tot hen.