En de aarde opende haar mond en verslond hen, en hun huizen, en alle mensen die Korach toebehoorden, en al hun goederen.

Zij en al wat hun toebehoorde, daalden levend neer in het graf, en de aarde bedekte hen; en zij vergingen uit het midden der gemeente.

En geheel Israël, dat rondom hen was, vluchtte op hun geschreeuw; want zij zeiden: Opdat de aarde ons ook niet verslinde.

En er ging een vuur uit van de HEER, en verteerde de tweehonderd en vijftig mannen die de wierook offerden.

En de HEER sprak tot Mozes, zeggende:

De wierookvaten van deze zondaars tegen hun eigen zielen, laat men er brede platen van maken tot een bedekking van het altaar; want zij hebben ze voor de HEER gebracht, daarom zijn zij geheiligd; en zij zullen een teken zijn voor de kinderen van Israël.

En Eleazar de priester nam de koperen wierookvaten, waarmee de verbranden geofferd hadden; en zij werden uitgeslagen tot brede platen, tot een bedekking van het altaar,

Tot een gedachtenis voor de kinderen van Israël, opdat geen vreemde, die niet van het zaad van Aäron is, naderbij kome om wierook te offeren voor de HEER; dat hij niet zij als Korach en zijn gezelschap; gelijk de HEER tot hem gesproken had door de hand van Mozes.

Maar des anderen daags murmureerde de gehele gemeente der kinderen van Israël tegen Mozes en tegen Aäron, zeggende: Gij hebt het volk van de HEER gedood.

En het geschiedde, toen de gemeente samenrottede tegen Mozes en tegen Aäron, dat zij zich wendden naar de tent der samenkomst; en zie, de wolk bedekte haar, en de heerlijkheid van de HEER verscheen.