En Mozes zeide tot de kinderen van Gad en tot de kinderen van Ruben: Zullen uw broeders ten strijde trekken, en zult gij hier blijven zitten?

En waarom ontmoedigt gij het hart der kinderen Israëls om over te gaan in het land dat de HEER hun gegeven heeft?

Zo deden uw vaders, toen ik hen van Kades-Barnea uitzond om het land te verkennen.

Want toen zij optrokken naar het dal Eskol en het land zagen, ontmoedigden zij het hart der kinderen Israëls, zodat zij het land niet zouden binnengaan dat de HEER hun gegeven had.

En de toorn des HEREN ontbrandde te dier tijd, en Hij zwoer, zeggende:

Behalve Kaleb, de zoon van Jefunne de Keniziet, en Jozua, de zoon van Nun; want zij hebben de HEER volkomen gevolgd.

En de toorn des HEREN ontbrandde tegen Israël, en Hij deed hen veertig jaar in de woestijn zwerven, totdat het gehele geslacht dat kwaad had gedaan in de ogen des HEREN was verteerd.

En zie, gij zijt opgestaan in de plaats uwer vaderen, een menigte van zondige mensen, om de brandende toorn des HEREN tegen Israël nog meer te ontsteken.

Want indien gij u van achter Hem afwendt, zal Hij hen wederom in de woestijn laten, en gij zult dit gehele volk verderven.

En zij naderden tot hem en zeiden: Wij zullen hier schapenkooien bouwen voor ons vee, en steden voor onze kleinen;