Het visioen van Obadja. Zo zegt de Heer HEER aangaande Edom: Wij hebben een gerucht gehoord van de HEER, en een bode is uitgezonden onder de heidenen: Staat op, laat ons optrekken tegen haar ten strijde.

Zie, Ik heb u klein gemaakt onder de heidenen; gij zijt zeer veracht.

De trots van uw hart heeft u bedrogen, u die woont in de spleten van de rots, wiens woning hoog is; die in zijn hart zegt: Wie zal mij ter aarde brengen?

Al verheft gij u als de arend, en al stelt gij uw nest tussen de sterren, van daar zal Ik u neerhalen, zegt de HEER.

Als dieven tot u kwamen, als rovers in de nacht — hoe zijt gij verwoest! — zouden zij niet gestolen hebben zoveel als hun genoeg was? Als druivenplukkers tot u kwamen, zouden zij geen nalezing achterlaten?

Alle mannen van uw verbond hebben u tot aan de grens gebracht; de mannen die vrede met u hadden, hebben u bedrogen en de overhand over u gekregen; wie uw brood aten, hebben een strik onder u gelegd — er is geen verstand in hem.

Zal Ik op die dag, zegt de HEER, niet de wijzen uit Edom doen vergaan, en het verstand van het gebergte van Esau?

En uw machtige mannen, o Teman, zullen verschrikt worden, opdat ieder van het gebergte van Esau door het zwaard worde uitgeroeid.

Want om het geweld dat gij uw broeder Jakob hebt aangedaan, zal schaamte u bedekken, en gij zult voor altijd worden uitgeroeid.

Op de dag dat gij aan de zijlijn stond, op de dag dat vreemdelingen zijn legermacht als gevangenen wegvoerden, en buitenlanders zijn poorten binnentrokken en het lot wierpen over Jeruzalem — ook gij waart als een van hen.