Van het lachen zei ik: Het is dwaasheid; en van de vrolijkheid: Wat baat zij?

Ik zocht in mijn hart om mijzelf aan de wijn over te geven, terwijl ik mijn hart toch met wijsheid vertrouwde; en om de dwaasheid te omhelzen, totdat ik zou zien wat goed is voor de mensenkinderen, dat zij zouden doen onder de hemel al de dagen van hun leven.

Ik maakte grote werken voor mijzelf; ik bouwde huizen voor mijzelf; ik plantte wijngaarden voor mijzelf;

Ik maakte tuinen en parken voor mijzelf, en ik plantte daarin bomen van allerlei soorten vruchten;

Ik maakte waterbekkens voor mijzelf, om daarmee het woud te bewateren dat bomen voortbrengt;

Ik vergaarde ook zilver en goud voor mijzelf, en de bijzondere schatten van koningen en gewesten; ik verkreeg zangers en zangeressen, en de genoegens der mensen, allerlei muziekinstrumenten, van alle soorten.

Zo werd ik groot en nam meer toe dan allen die vóór mij in Jeruzalem waren; ook bleef mijn wijsheid mij bij.

En alles wat mijn ogen begeerden, hield ik hun niet; ik onthield mijn hart geen enkele vreugde; want mijn hart verheugde zich in al mijn arbeid; en dit was mijn deel van al mijn arbeid.

Daarna beschouwde ik al de werken die mijn handen hadden gemaakt, en de arbeid die ik gearbeid had om te doen; en zie, alles was ijdelheid en kwelling van geest, en er was geen voordeel onder de zon.

Toen keerde ik mij om, om wijsheid te beschouwen, en dwaasheid en zotheid; want wat kan de mens doen die na de koning komt? Slechts wat al gedaan is.