Ik was stom van stilzwijgen, ik hield mij in, zelfs van het goede; en mijn smart werd opgewekt.

Mijn hart was heet in mij, terwijl ik overdacht, ontbrandde het vuur; toen sprak ik met mijn tong.

HEER, doe mij mijn einde kennen, en de maat van mijn dagen, wat die is; opdat ik wete hoe vergankelijk ik ben.

Zie, U hebt mijn dagen als een handbreed gesteld, en mijn levensduur is als niets voor U; waarlijk, ieder mens is in zijn beste staat volkomen ijdelheid. Sela.

Waarlijk, ieder mens wandelt als een schim; waarlijk, zij worden om niet onrustig; hij hoopt rijkdommen op, en weet niet wie ze zal vergaderen.