Zoals een hert smacht naar de waterbeken, zo smacht mijn ziel naar U, o God.

Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God; wanneer zal ik komen en voor Gods aangezicht verschijnen?

Mijn tranen zijn mij tot spijs geweest dag en nacht, terwijl zij de gehele dag tot mij zeggen: Waar is uw God?

Als ik hieraan denk, dan stort ik mijn ziel uit in mij; want ik ging met de menigte, ik trok met hen op naar het huis van God, met een stem van gejuich en lofprijzing, met een feestvierende menigte.

Mijn God, mijn ziel buigt zich neder in mij; daarom zal ik aan U gedenken vanuit het land van de Jordaan en de Hermon, vanuit de berg Mizar.

De afgrond roept tot de afgrond bij het gedruis van Uw watervallen; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan.

Doch de HEER zal bij dag Zijn goedertierenheid gebieden, en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn, een gebed tot de God van mijn leven.

Ik zal tot God, mijn Rots, zeggen: Waarom hebt Gij mij vergeten? Waarom ga ik in het zwart vanwege de verdrukking van de vijand?

Als een verbreking in mijn gebeente honen mij mijn vijanden, terwijl zij de gehele dag tot mij zeggen: Waar is uw God?