Zoals een hert smacht naar de waterbeken, zo smacht mijn ziel naar U, o God.

Mijn ziel dorst naar God, naar de levende God; wanneer zal ik komen en voor Gods aangezicht verschijnen?

Mijn tranen zijn mij tot spijs geweest dag en nacht, terwijl zij de gehele dag tot mij zeggen: Waar is uw God?

Als ik hieraan denk, dan stort ik mijn ziel uit in mij; want ik ging met de menigte, ik trok met hen op naar het huis van God, met een stem van gejuich en lofprijzing, met een feestvierende menigte.

Wat buigt gij u neder, o mijn ziel, en waarom zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven om de verlossing van Zijn aangezicht.

De afgrond roept tot de afgrond bij het gedruis van Uw watervallen; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan.

Doch de HEER zal bij dag Zijn goedertierenheid gebieden, en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn, een gebed tot de God van mijn leven.

Ik zal tot God, mijn Rots, zeggen: Waarom hebt Gij mij vergeten? Waarom ga ik in het zwart vanwege de verdrukking van de vijand?

Als een verbreking in mijn gebeente honen mij mijn vijanden, terwijl zij de gehele dag tot mij zeggen: Waar is uw God?

Wat buigt gij u neder, o mijn ziel, en waarom zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven, Hem Die de verlossing van mijn aangezicht is en mijn God.