Ik riep tot God met mijn stem, ja, tot God met mijn stem; en Hij luisterde naar mij.

In de dag van mijn benauwdheid zocht ik de Heer; mijn wonde bloedde des nachts en hield niet op; mijn ziel weigerde getroost te worden.

Ik dacht aan God en was verontrust; ik klaagde en mijn geest was overweldigd. Sela.

Ik heb de dagen van weleer overdacht, de jaren van oude tijden.

Ik roep mijn lied in de nacht in herinnering; ik overleg met mijn eigen hart; en mijn geest deed naarstig onderzoek.

Zal de Heer voor altijd verwerpen? En zal Hij niet meer goedgunstig zijn?

Is Zijn goedertierenheid voor altijd geheel verdwenen? Houdt Zijn belofte op voor eeuwig?

Heeft God vergeten genadig te zijn? Heeft Hij in toorn Zijn tere barmhartigheden gesloten? Sela.