Ik dacht aan God en was verontrust; ik klaagde en mijn geest was overweldigd. Sela.

U houdt mijn ogen wakker; ik ben zo verontrust dat ik niet kan spreken.

Ik heb de dagen van weleer overdacht, de jaren van oude tijden.

Ik roep mijn lied in de nacht in herinnering; ik overleg met mijn eigen hart; en mijn geest deed naarstig onderzoek.

Zal de Heer voor altijd verwerpen? En zal Hij niet meer goedgunstig zijn?

Heeft God vergeten genadig te zijn? Heeft Hij in toorn Zijn tere barmhartigheden gesloten? Sela.

En ik zei: Dit is mijn zwakheid; maar ik zal de jaren gedenken van de rechterhand van de Allerhoogste.

Ik zal de werken van de HEER gedenken; voorwaar, ik zal Uw wonderen van ouds gedenken.

Ik zal ook over al Uw werk nadenken en over Uw daden spreken.

Uw weg, o God, is in het heiligdom; wie is zo'n groot God als onze God?