Hij liet vlees op hen neerdalen als stof, en gevleugeld gevogelte als het zand der zee;

en Hij liet het vallen in het midden van hun kamp, rondom hun woningen.

Zo aten zij en werden goed verzadigd; want Hij gaf hun wat zij begeerden;

zij vervreemdden zich niet van hun lust. Maar terwijl hun voedsel nog in hun mond was,

kwam de toorn van God over hen, en Hij sloeg de welgedaansten van hen, en velde de uitgelezen mannen van Israël.

Daarom deed Hij hun dagen vergaan in ijdelheid, en hun jaren in benauwdheid.

Wanneer Hij hen doodde, zochten zij Hem; zij keerden terug en vroegen vroeg naar God.

En zij herinnerden zich dat God hun rots was, en de allerhoogste God hun Verlosser.

Maar zij vleidden Hem met hun mond, en logen tegen Hem met hun tong.

Want hun hart was niet oprecht jegens Hem, en zij waren niet trouw in Zijn verbond.