Maar Hij, vol ontferming, vergaf hun ongerechtigheid en verdelgde hen niet; ja, vele malen wendde Hij Zijn toorn af en wekte Hij Zijn ganse gramschap niet op.

Want Hij gedacht eraan dat zij slechts vlees waren; een wind die voorbijgaat en niet wederkeert.

Hoe dikwijls tergden zij Hem in de woestijn, en bedroefden zij Hem in de wildernis!

Ja, zij keerden terug en verzochtten God, en stelden perken aan de Heilige Israëls.

Zij gedachten Zijn hand niet, noch de dag waarop Hij hen verloste van de vijand.

En hun rivieren in bloed had veranderd, zodat zij van hun stromen niet konden drinken.

Hij zond allerlei vliegen onder hen, die hen verteerden, en kikvorsen, die hen verderven.

Hij gaf ook hun gewassen aan de rups, en hun arbeid aan de sprinkhaan.

Hij verwoestte hun wijnstokken met hagel, en hun vijgenbomen met vorst.

Hij gaf ook hun vee aan de hagel over, en hun kudden aan gloeiende bliksemstralen.