Want Hij gedacht eraan dat zij slechts vlees waren; een wind die voorbijgaat en niet wederkeert.

Hoe dikwijls tergden zij Hem in de woestijn, en bedroefden zij Hem in de wildernis!

Ja, zij keerden terug en verzochtten God, en stelden perken aan de Heilige Israëls.

Zij gedachten Zijn hand niet, noch de dag waarop Hij hen verloste van de vijand.

Hoe Hij Zijn tekenen had gewrocht in Egypte, en Zijn wonderen in het veld van Zoan.

Hij zond allerlei vliegen onder hen, die hen verteerden, en kikvorsen, die hen verderven.

Hij gaf ook hun gewassen aan de rups, en hun arbeid aan de sprinkhaan.

Hij verwoestte hun wijnstokken met hagel, en hun vijgenbomen met vorst.

Hij gaf ook hun vee aan de hagel over, en hun kudden aan gloeiende bliksemstralen.

Hij wierp de hevigheid van Zijn toorn over hen, grimmigheid en verbolgenheid en benauwdheid, door het zenden van boze engelen onder hen.