Nochtans is er zowel stro als voeder voor onze ezels; en er is ook brood en wijn voor mij en voor uw dienstmaagd en voor de jongeman die bij uw knechten is; er is geen gebrek aan enig ding.

En de oude man zeide: Vrede zij u; al uw benodigdheden zullen op mij zijn; alleen, overnacht niet op het plein.

Zo bracht hij hem in zijn huis en gaf voeder aan de ezels; en zij wasten hun voeten en aten en dronken.

Nu, terwijl zij hun hart vrolijk maakten, zie, kwamen de mannen der stad, zekere zonen van Belial, het huis rondom en klopten op de deur, en spraken tot de heer des huizes, de oude man, zeggende: Breng de man naar buiten die in uw huis gekomen is, opdat wij hem mogen kennen.

En de man, de heer des huizes, ging tot hen naar buiten en zeide tot hen: Neen, mijn broeders, neen, ik bid u, doet niet zo kwaad; nadat deze man in mijn huis is gekomen, doet deze dwaasheid niet.

Maar de mannen wilden naar hem niet luisteren; en de man nam zijn bijvrouw en bracht haar naar buiten tot hen; en zij kenden haar en misbruikten haar de gehele nacht tot de morgen; en toen de dageraad aanbrak, lieten zij haar gaan.

Toen kwam de vrouw in het aanbreken van de dag, en viel neer aan de deur van het huis van de man waar haar heer was, totdat het licht werd.

En haar heer stond 's morgens op, en opende de deuren van het huis, en ging naar buiten om zijn weg te gaan; en zie, de vrouw, zijn bijvrouw, lag gevallen aan de deur van het huis, met haar handen op de drempel.

En hij zei tot haar: Sta op, laat ons gaan. Maar er antwoordde niemand. Toen nam de man haar op een ezel, en de man stond op en begaf zich naar zijn woonplaats.

En toen hij in zijn huis gekomen was, nam hij een mes, en greep zijn bijvrouw aan, en verdeelde haar, met haar beenderen, in twaalf stukken, en zond haar in alle grenzen van Israël.