En het volk berouwde het om Benjamin, omdat de HEER een breuk gemaakt had in de stammen van Israël.

Toen zeiden de oudsten der vergadering: Wat zullen wij doen voor vrouwen voor hen die overgebleven zijn, aangezien de vrouwen uit Benjamin uitgeroeid zijn?

En zij zeiden: Er moet een erfenis zijn voor hen die uit Benjamin ontkomen zijn, opdat een stam niet uitgeroeid worde uit Israël.

Doch wij mogen hun geen vrouwen geven van onze dochters; want de kinderen Israëls hebben gezworen, zeggende: Vervloekt zij wie een vrouw aan Benjamin geeft.

Toen zeiden zij: Zie, er is een jaarlijks feest des HEREN te Silo, op een plaats die ten noorden van Bethel ligt, aan de oostzijde van de heerweg die van Bethel naar Sichem opgaat, en ten zuiden van Lebona.

En let op, en zie, wanneer de dochters van Silo uitkomen om in de reien te dansen, komt dan uit de wijngaarden te voorschijn, en grijpt elk voor zich een vrouw van de dochters van Silo, en trekt naar het land van Benjamin.

En het zal geschieden, wanneer hun vaders of hun broeders tot ons komen om te klagen, dat wij tot hen zullen zeggen: Weest hun welgezind om onzentwil; want wij hebben in de oorlog voor ieder geen vrouw bewaard; ook hebt gij hun op dit tijdstip niet gegeven, anders zoudt gij schuldig geweest zijn.

En de kinderen van Benjamin deden alzo, en namen vrouwen naar hun getal, van hen die dansten, die zij grepen; en zij gingen heen en keerden terug naar hun erfenis, en herbouwden de steden en woonden daarin.

En de kinderen Israëls vertrokken van daar te dier tijd, een ieder naar zijn stam en naar zijn geslacht, en zij trokken van daar uit, een ieder naar zijn erfenis.

In die dagen was er geen koning in Israël; een ieder deed wat recht was in zijn eigen ogen.