En Gaäl, de zoon van Ebed, kwam met zijn broeders en trok naar Sichem; en de mannen van Sichem stelden hun vertrouwen op hem.

En zij gingen uit in het veld en plukten hun wijngaarden en traden de druiven, en zij maakten feest, en gingen het huis van hun god in, en aten en dronken, en vervloekten Abimelech.

En Gaäl, de zoon van Ebed, zeide: Wie is Abimelech, en wie is Sichem, dat wij hem dienen? Is hij niet de zoon van Jerubbaal? en Zebul zijn opzichter? Dient de mannen van Hamor, de vader van Sichem; want waarom zouden wij hem dienen?

En och, ware dit volk onder mijn hand! dan zou ik Abimelech afzetten. En hij zeide tot Abimelech: Vermeerder uw leger en kom uit.

En toen Zebul, de overste van de stad, de woorden van Gaäl, de zoon van Ebed, hoorde, ontstak zijn toorn.

Maak u dan op in de nacht, gij en het volk dat met u is, en leg een hinderlaag in het veld.

En het zal geschieden, dat gij in de morgen, zodra de zon opgaat, vroeg zult opstaan en de stad zult aanvallen; en zie, wanneer hij en het volk dat met hem is uittrekt tegen u, doe dan met hen naar gelang de gelegenheid u gegeven wordt.

En Abimelech stond op, en al het volk dat met hem was, des nachts, en zij legden een hinderlaag tegen Sichem in vier troepen.

En Gaäl, de zoon van Ebed, ging uit en stond aan de ingang van de stadspoort; en Abimelech en het volk dat met hem was, stonden op uit de hinderlaag.

En toen Gaäl het volk zag, zeide hij tot Zebul: Zie, er daalt volk af van de toppen der bergen. En Zebul zeide tot hem: Gij ziet de schaduw van de bergen alsof het mensen zijn.