En Abimelech stond op, en al het volk dat met hem was, des nachts, en zij legden een hinderlaag tegen Sichem in vier troepen.

En Gaäl, de zoon van Ebed, ging uit en stond aan de ingang van de stadspoort; en Abimelech en het volk dat met hem was, stonden op uit de hinderlaag.

En toen Gaäl het volk zag, zeide hij tot Zebul: Zie, er daalt volk af van de toppen der bergen. En Zebul zeide tot hem: Gij ziet de schaduw van de bergen alsof het mensen zijn.

En Gaäl sprak opnieuw en zeide: Zie, er daalt volk af van het midden van het land, en een andere troep komt langs de weg van de eik van Meonenim.

Toen zeide Zebul tot hem: Waar is nu uw mond, waarmee gij zeidet: Wie is Abimelech, dat wij hem dienen? Is dit niet het volk dat gij veracht hebt? Ga toch uit nu en strijd met hen.

En Abimelech joeg hem na, en hij vluchtte voor hem, en velen vielen gewond neer tot aan de ingang van de poort.

En Abimelech woonde te Aruma; en Zebul verdreef Gaäl en zijn broeders, zodat zij niet in Sichem konden wonen.

En het geschiedde des anderen daags, dat het volk uittrok in het veld; en men berichtte het aan Abimelech.

En hij nam het volk en deelde het in drie troepen, en legde een hinderlaag in het veld, en zag toe, en zie, het volk trok uit de stad; en hij stond op tegen hen en sloeg hen.

En Abimelech en de troep die met hem was, snelden vooruit en stonden aan de ingang van de stadspoort; en de twee andere troepen vielen aan op al het volk dat in het veld was, en doodden hen.