Door haar vele mooie woorden deed zij hem zwichten; met de vleiing van haar lippen drong zij hem voort.

Hij gaat haar terstond achterna, zoals een os naar de slachting gaat, of zoals een dwaas naar de bestraffing der gevangenen;

Totdat een pijl zijn lever doorboort; zoals een vogel haast naar de strik, en niet weet dat het om zijn leven gaat.

Luister dan nu naar mij, o kinderen, en sla acht op de woorden van mijn mond.

Laat uw hart niet neigen tot haar wegen, dwaal niet af op haar paden.

Haar huis is de weg naar het dodenrijk, neerdalend naar de kamers des doods.