Wee haar die vuil en bevlekt is, de verdrukkende stad!

Zij gehoorzaamde de stem niet; zij nam geen vermaning aan; zij vertrouwde niet op de HEER; zij naderde niet tot haar God.

Haar vorsten in haar midden zijn brullende leeuwen; haar rechters zijn wolven in de avond; zij knagen de beenderen niet tot de volgende morgen.

De rechtvaardige HEER is in haar midden; Hij doet geen onrecht; elke morgen brengt Hij zijn oordeel aan het licht, het ontbreekt Hem niet; maar de onrechtvaardige kent geen schaamte.

Ik heb de volken uitgeroeid; hun torens zijn verlaten; Ik heb hun straten woest gemaakt, zodat niemand er doorheen gaat; hun steden zijn verwoest, zodat er geen mens is, geen inwoner meer.

Ik zeide: Voorwaar, gij zult Mij vrezen, gij zult vermaning aannemen; zodat hun woning niet zou worden uitgeroeid, hoe Ik hen ook gestraft heb; maar zij stonden vroeg op en verdierven al hun daden.

Daarom wacht op Mij, zegt de HEER, tot de dag dat Ik opsta om buit te maken; want mijn voornemen is de volken te vergaderen, de koninkrijken bijeen te brengen, om over hen mijn gramschap uit te storten, ja, al mijn brandende toorn; want de gehele aarde zal worden verslonden door het vuur van mijn ijver.

Want dan zal Ik de volkeren een reine taal geven, opdat zij allen de naam van de HEER aanroepen en Hem dienen met eensgezinde schouder.