En het geschiedde, toen Achab Elia zag, dat Achab tot hem zei: Zijt u dat, die Israël in het verderf stort?

En hij antwoordde: Ik heb Israël niet in het verderf gestort, maar u en het huis van uw vader, doordat u de geboden van de HEER verlaten hebt en de Baäls nagevolgd hebt.

Zend nu dan en vergader tot mij heel Israël op de berg Karmel, en de vierhonderdvijftig profeten van Baäl, en de vierhonderd profeten van de gewijde bossen, die aan Izebels tafel eten.

Zo zond Achab tot alle kinderen van Israël en verzamelde de profeten op de berg Karmel.

En Elia trad tot het gehele volk en zei: Hoelang hinkt u op twee gedachten? Indien de HEER God is, volg Hem; maar indien Baäl, volg hem. En het volk antwoordde hem geen woord.

Laat men ons dan twee stieren geven; en laten zij de ene stier voor zichzelf kiezen en hem in stukken houwen en op het hout leggen, maar geen vuur eronder steken; en ik zal de andere stier bereiden en op het hout leggen, en geen vuur eronder steken.

En roept u de naam van uw goden aan, en ik zal de naam van de HEER aanroepen; en de God die met vuur antwoordt, Die zij God. En het gehele volk antwoordde en zei: Dat is goed gesproken.

En Elia zei tot de profeten van Baäl: Kies voor uzelf de ene stier en bereidt hem eerst; want u bent met velen; en roept de naam van uw goden aan, maar steekt geen vuur eronder.

En zij namen de stier die hun gegeven was en bereidden hem, en riepen de naam van Baäl aan van de morgen tot de middag, en zeiden: O Baäl, verhoor ons. Maar er was geen stem, noch iemand die antwoordde. En zij sprongen om het altaar dat zij gemaakt hadden.

En het geschiedde op de middag, dat Elia hen bespotte en zei: Roept luider, want hij is een god; misschien is hij in gesprek, of hij heeft iets te verrichten, of hij is op reis; misschien slaapt hij en moet gewekt worden.