En Achab vertelde Izebel alles wat Elia gedaan had, en ook hoe hij al de profeten met het zwaard gedood had.

Toen zond Izebel een bode tot Elia en zeide: Zo mogen de goden mij doen, en nog meer, indien ik morgen omstreeks deze tijd uw leven niet make gelijk het leven van een van hen.

En toen hij dat zag, stond hij op en vluchtte om zijn leven te redden, en hij kwam te Berseba, dat tot Juda behoort, en liet zijn knecht daar achter.

Maar hij zelf trok een dagreis ver de woestijn in, en hij kwam en zette zich neer onder een jeneverboom; en hij bad dat hij mocht sterven en zeide: Het is genoeg; neem nu, o HEER, mijn ziel weg; want ik ben niet beter dan mijn vaderen.

En hij zag, en zie, aan zijn hoofdeinde was een koek gebakken op hete kolen, en een kruik water. En hij at en dronk en legde zich weder neer.

En de engel van de HEER kwam ten tweeden male terug, raakte hem aan en zeide: Sta op en eet; want de reis is te groot voor u.

En hij stond op en at en dronk, en hij wandelde in de kracht van die spijs veertig dagen en veertig nachten tot aan Horeb, de berg Gods.

En hij kwam daar tot een spelonk en overnachtte daar; en zie, het woord van de HEER kwam tot hem, en Hij zeide tot hem: Wat doet u hier, Elia?

En hij zeide: Ik heb zeer ijverig geijverd voor de HEER, de God der heerscharen; want de kinderen Israëls hebben Uw verbond verlaten, Uw altaren afgebroken en Uw profeten met het zwaard gedood; en ik, ik alleen, ben overgebleven; en zij zoeken mijn leven om het weg te nemen.