Indien ik voor anderen geen apostel ben, dan ben ik dat toch zeker voor u; want het zegel van mijn apostelschap zijt gij in de Heer.

Mijn antwoord aan hen die mij ondervragen, is dit:

Hebben wij niet het recht om te eten en te drinken?

Hebben wij niet het recht om een zuster, een vrouw, mee te nemen, evenals de andere apostelen, en de broeders des Heren, en Cefas?

Of hebben alleen ik en Barnabas niet het recht om van werken af te zien?

Zeg ik deze dingen als een mens? Of zegt de wet niet hetzelfde?

Want er is geschreven in de wet van Mozes: Gij zult een dorsende os niet muilbanden. Bekommert God Zich om ossen?

Of zegt Hij het geheel en al om onzentwil? Want om onzentwil is dit ongetwijfeld geschreven: dat hij die ploegt, in hoop moet ploegen; en dat hij die dorst, in hoop moet dorsen, deelgenoot te zijn van zijn hoop.

Indien wij voor u geestelijke dingen gezaaid hebben, is het dan een grote zaak als wij uw stoffelijke dingen oogsten?

Indien anderen deel hebben aan dit recht over u, hoeveel te meer wij niet? Nochtans hebben wij dit recht niet gebruikt; maar wij verdragen alles, opdat wij het Evangelie van Christus niet zouden hinderen.