Daarom geschiedde het, toen de tijd omgekomen was nadat Hanna zwanger geworden was, dat zij een zoon baarde en zijn naam Samuel noemde, zeggende: Omdat ik hem van de HEER gevraagd heb.

En de man Elkana, met zijn gehele huis, ging op om de HEER het jaarlijkse offer en zijn gelofte te brengen.

Maar Hanna ging niet op, want zij zei tot haar man: Zodra het kind gespeend is, dan zal ik hem brengen, opdat hij voor het aangezicht van de HEER verschijne en daar voor altijd blijve.

En Elkana, haar man, zei tot haar: Doe wat goed is in uw ogen; blijf totdat u hem gespeend hebt; de HEER bevestige slechts Zijn woord. Zo bleef de vrouw en zoogde haar zoon totdat zij hem speende.

En toen zij hem gespeend had, nam zij hem met zich mee, met drie stieren, een efa meel en een lederen zak met wijn, en bracht hem naar het huis van de HEER in Silo; en het kind was nog jong.

En zij zei: Och, mijn heer, zo waar uw ziel leeft, mijn heer, ik ben de vrouw die hier bij u gestaan heeft om te bidden tot de HEER.

Om dit kind heb ik gebeden, en de HEER heeft mij mijn verzoek gegeven dat ik van Hem gevraagd heb.

Daarom heb ik hem ook aan de HEER afgestaan; al de dagen dat hij leeft, is hij aan de HEER afgestaan. En hij aanbad de HEER daar.