En wanneer de dag kwam dat Elkana offerde, gaf hij aan Peninna, zijn vrouw, en aan al haar zonen en haar dochters, delen.

Maar aan Hanna gaf hij een dubbel deel, want hij had Hanna lief; doch de HEER had haar baarmoeder gesloten.

En haar tegenstandster tergde haar ook zeer om haar te prikkelen, omdat de HEER haar baarmoeder gesloten had.

En zo deed hij jaar aan jaar; wanneer zij opging naar het huis van de HEER, tergde zij haar op die manier; daarom weende zij en at niet.

Toen zei Elkana, haar man, tot haar: Hanna, waarom weent u, en waarom eet u niet, en waarom is uw hart bedroefd? Ben ik u niet meer waard dan tien zonen?

En zij was bitter van ziel en bad tot de HEER, en weende zeer.

En zij deed een gelofte en zei: O HEER der heerscharen, indien U toch zult zien naar de ellende van Uw dienstmaagd, en aan mij denken zult, en Uw dienstmaagd niet vergeten, maar aan Uw dienstmaagd een mannelijk kind geven zult, dan zal ik hem aan de HEER geven al de dagen van zijn leven, en er zal geen scheermes op zijn hoofd komen.

En het geschiedde, toen zij lang bad voor het aangezicht van de HEER, dat Eli op haar mond lette.

Nu sprak Hanna in haar hart; alleen haar lippen bewogen, maar haar stem werd niet gehoord; daarom dacht Eli dat zij dronken was.

En Eli zei tot haar: Hoe lang zult u dronken zijn? Doe uw wijn van u weg.