David vertrok dan vandaar en ontkwam naar de spelonk van Adullam; en toen zijn broeders en het gehele huis van zijn vader het hoorden, gingen zij daarheen tot hem.

En ieder die in nood was, en ieder die schulden had, en ieder die verbitterd van ziel was, verzamelde zich bij hem; en hij werd een aanvoerder over hen; en er waren bij hem omtrent vierhonderd mannen.

En David ging vandaar naar Mizpa van Moab; en hij zeide tot de koning van Moab: Laat mijn vader en mijn moeder toch bij u komen en bij u verblijven, totdat ik weet wat God met mij zal doen.

En de profeet Gad zeide tot David: Blijf niet in de vesting; ga heen en begeef u naar het land Juda. Toen vertrok David en kwam in het woud van Hareth.

Toen Saul hoorde dat David ontdekt was, en de mannen die bij hem waren — nu verbleef Saul in Gibea, onder een boom op de hoogte, met zijn speer in de hand, en al zijn dienaren stonden rondom hem —

zeide Saul tot zijn dienaren die rondom hem stonden: Hoort toch, gij Benjaminieten; zal de zoon van Isaï aan ieder van u velden en wijngaarden geven en u allen tot aanvoerders van duizenden en van honderden maken,

dat gij allen tegen mij hebt samengespannen, en niemand mij heeft laten weten dat mijn zoon een verbond gesloten heeft met de zoon van Isaï, en niemand van u voor mij bedroefd is of mij heeft laten weten dat mijn zoon mijn dienaar tegen mij heeft opgestookt om mij op te loeren, zoals op deze dag?

Toen antwoordde Doëg, de Edomiet, die aangesteld was over de dienaren van Saul, en zeide: Ik zag de zoon van Isaï komen te Nob, bij Ahimelech, de zoon van Ahitub.