Toen trad Saul tot Samuël in de poort, en zei: Zeg mij toch, waar is het huis van de ziener?

En Samuël antwoordde Saul, en zei: Ik ben de ziener. Ga vóór mij op naar de hoogte, want gij zult heden met mij eten; en morgen zal ik u laten gaan, en zal u alles wat in uw hart is, vertellen.

En wat uw ezelinnen betreft die drie dagen geleden verloren zijn gegaan, zet uw hart niet daarop, want zij zijn gevonden. En op wie is al het begeren van Israël? Is het niet op u, en op het ganse huis uws vaders?

En Saul antwoordde en zei: Ben ik niet een Benjaminiet, van de kleinste van de stammen Israëls, en is mijn geslacht niet het geringste van al de geslachten van de stam Benjamin? Waarom spreekt gij dan zulke woorden tot mij?

En Samuël nam Saul en zijn knecht, en bracht hen in de zaal, en deed hen zitten op de voornaamste plaats onder de genodigden, welke omtrent dertig mannen waren.

En de kok nam de schouder op, met wat daaraan was, en zette het Saul voor. En Samuël zei: Zie, wat overgebleven is! Zet het voor u, en eet, want het is voor u bewaard geweest tot deze tijd, toen ik zei: Ik heb het volk genodigd. Zo at Saul die dag met Samuël.

En toen zij van de hoogte afkwamen in de stad, sprak Samuël met Saul op het dak van het huis.

En zij stonden vroeg op; en het geschiedde omstreeks het aanbreken van de dag, dat Samuël Saul riep op het dak van het huis, zeggende: Sta op, opdat ik u wegzende. En Saul stond op, en zij gingen beiden uit, hij en Samuël, naar buiten.

Toen zij aan het einde van de stad afdaalden, zei Samuël tegen Saul: Zeg de knecht dat hij vóór ons heengaat (en hij ging heen), maar sta gij nu een ogenblik stil, opdat ik u het woord van God bekendmaak.