Toen stond Rabsake en riep met luide stem in de Joodse taal, en sprak, zeggende: Hoort het woord van de grote koning, de koning van Assyrië:

Zo zegt de koning: Laat Hizkia u niet bedriegen; want hij zal niet in staat zijn u uit zijn hand te redden.

En laat Hizkia u niet op de HEER doen vertrouwen, zeggende: De HEER zal ons zeker redden, en deze stad zal niet overgegeven worden in de hand van de koning van Assyrië.

Luistert niet naar Hizkia; want zo zegt de koning van Assyrië: Sluit een vergelijk met mij door een geschenk, en komt tot mij naar buiten, en eet dan ieder van zijn eigen wijnstok, en ieder van zijn eigen vijgenboom, en drinkt ieder het water van zijn eigen put:

Totdat ik kom en u wegvoer naar een land als uw eigen land, een land van koren en wijn, een land van brood en wijngaarden, een land van olijfolie en van honing, opdat gij leeft en niet sterft; en luistert niet naar Hizkia, wanneer hij u overreedt, zeggende: De HEER zal ons redden.

Waar zijn de goden van Hamath en van Arpad? Waar zijn de goden van Sefarvaim, Hena en Ivva? Hebben zij Samaria gered uit mijn hand?

Wie zijn er onder al de goden der landen, die hun land uit mijn hand hebben gered, dat de HEER Jeruzalem uit mijn hand zou redden?

Maar het volk zweeg en antwoordde hem niet één woord; want het bevel des konings was: Antwoordt hem niet.

Toen kwamen Eljakim, de zoon van Hilkia, die over het huis was, en Sebna, de schrijver, en Joah, de zoon van Asaf, de kanselier, tot Hizkia met verscheurde klederen, en vertelden hem de woorden van Rabsake.