En het geschiedde, toen Elisa, de man Gods, gehoord had dat de koning van Israël zijn klederen gescheurd had, dat hij tot de koning zond, zeggende: Waarom hebt gij uw klederen gescheurd? Laat hem nu tot mij komen, dan zal hij weten dat er een profeet in Israël is.

Zo kwam Naäman met zijn paarden en met zijn wagen, en stond voor de deur van het huis van Elisa.

En Elisa zond een bode tot hem, zeggende: Ga heen en was u zevenmaal in de Jordaan, dan zal uw vlees u wederkeren en gij zult rein zijn.

Maar Naäman werd toornig en ging heen, en zeide: Zie, ik dacht: hij zal zeker tot mij uitkomen en daar staan, en de Naam van de HEER zijn God aanroepen, en zijn hand over de plaats bewegen, en de melaatse genezen.

Zijn niet de Abana en de Farpar, de rivieren van Damascus, beter dan al de wateren van Israël? Kan ik mij niet in die wassen en rein worden? Zo keerde hij zich om en ging heen in grote toorn.

Toen ging hij af en doopte zich zevenmaal in de Jordaan, naar het woord van de man Gods; en zijn vlees werd wedergegeven als het vlees van een klein kind, en hij was rein.

En hij keerde weder tot de man Gods, hij en zijn ganse gezelschap, en hij kwam en stond voor hem, en zeide: Zie, nu weet ik dat er geen God is op de ganse aarde dan in Israël; ontvang dan nu een zegengave van uw knecht.

Maar hij zeide: Zo waarlijk als de HEER leeft, voor Wiens aangezicht ik sta, ik zal niets ontvangen. En hij drong bij hem aan dat hij het zou nemen, maar hij weigerde.

En Naäman zeide: Zo niet, laat dan uw knecht toch twee muildieren last aarde gegeven worden; want uw knecht zal voortaan geen brandoffer noch slachtoffer aan andere goden offeren, maar aan de HEER.

In dit ene ding vergeef de HEER uw knecht: wanneer mijn heer het huis van Rimmon ingaat om daar te aanbidden, en hij leunt op mijn hand, en ik mij neerbuig in het huis van Rimmon — wanneer ik mij neerbuig in het huis van Rimmon, vergeef de HEER uw knecht in dit ding.