En de koning stond op in de nacht en zei tot zijn dienaren: Laat mij u nu tonen wat de Syriërs ons hebben aangedaan. Zij weten dat wij honger hebben; daarom zijn zij uit het kamp gegaan om zich te verbergen op het veld, zeggende: Wanneer zij uit de stad komen, zullen wij hen levend grijpen en de stad binnengaan.

En een van zijn dienaren antwoordde en zei: Laat men toch vijf van de overgebleven paarden nemen die nog in de stad over zijn — zie, zij zijn als de ganse menigte van Israël die daarin overgebleven zijn; zie, ik zeg, zij zijn als de ganse menigte van de Israëlieten die omgekomen zijn — en laat ons hen uitzenden en het zien.

Zij namen dan twee wagenpaarden, en de koning zond hen achter het leger van de Syriërs aan, zeggende: Ga en zie.

En zij gingen hen achterna tot aan de Jordaan; en zie, de gehele weg lag vol kleren en voorwerpen, die de Syriërs in hun haast hadden weggeworpen. En de boden keerden terug en berichtten het de koning.

En het volk ging uit en plunderde het kamp van de Syriërs. Zo werd een maat fijn meel verkocht voor een sikkel, en twee maten gerst voor een sikkel, naar het woord van de HEER.

En het geschiedde zoals de man Gods tot de koning had gesproken, zeggende: Twee maten gerst voor een sikkel, en een maat fijn meel voor een sikkel, zal morgen omstreeks deze tijd zijn aan de poort van Samaria.

En die heer had de man Gods geantwoord en gezegd: Zie nu, als de HEER vensters in de hemel zou maken, zou zoiets mogelijk zijn? En hij had gezegd: Zie, u zult het met uw eigen ogen aanschouwen, maar er niet van eten.

En zo geschiedde het hem: want het volk vertrad hem in de poort, zodat hij stierf.