2 Koningen 7:13
“En een van zijn dienaren antwoordde en zei: Laat men toch vijf van de overgebleven paarden nemen die nog in de stad over zijn — zie, zij zijn als de ganse menigte van Israël die daarin overgebleven zijn; zie, ik zeg, zij zijn als de ganse menigte van de Israëlieten die omgekomen zijn — en laat ons hen uitzenden en het zien.”
Kruisverwijzingen
Context
2 Koningen 7 — omringende verzen
En toen deze melaatsen aan de uiterste rand van het kamp kwamen, gingen zij een tent binnen, en aten en dronken, en droegen van daar zilver, en goud, en kleding weg, en gingen het verbergen; en kwamen terug, en gingen een andere tent binnen, en droegen ook van daar weg, en gingen het verbergen.
9Toen zeiden zij de een tot de ander: Wij doen niet goed; deze dag is een dag van goede tijding, en wij zwijgen. Als wij wachten tot het morgenlicht, zal er onheil over ons komen; kom nu dan, laat ons gaan en het aan het huis van de koning meedelen.
10Zo kwamen zij en riepen de poortwachter van de stad; en zij zeiden hun: Wij zijn naar het kamp van de Syriërs gegaan, en zie, er was niemand, geen mensengeluid, maar paarden vastgebonden, en ezels vastgebonden, en de tenten zoals zij waren.
11En hij riep de poortwachters, en zij meldden het aan het huis van de koning binnenin.
12En de koning stond op in de nacht en zei tot zijn dienaren: Laat mij u nu tonen wat de Syriërs ons hebben aangedaan. Zij weten dat wij honger hebben; daarom zijn zij uit het kamp gegaan om zich te verbergen op het veld, zeggende: Wanneer zij uit de stad komen, zullen wij hen levend grijpen en de stad binnengaan.
En een van zijn dienaren antwoordde en zei: Laat men toch vijf van de overgebleven paarden nemen die nog in de stad over zijn — zie, zij zijn als de ganse menigte van Israël die daarin overgebleven zijn; zie, ik zeg, zij zijn als de ganse menigte van de Israëlieten die omgekomen zijn — en laat ons hen uitzenden en het zien.
Zij namen dan twee wagenpaarden, en de koning zond hen achter het leger van de Syriërs aan, zeggende: Ga en zie.
15En zij gingen hen achterna tot aan de Jordaan; en zie, de gehele weg lag vol kleren en voorwerpen, die de Syriërs in hun haast hadden weggeworpen. En de boden keerden terug en berichtten het de koning.
16En het volk ging uit en plunderde het kamp van de Syriërs. Zo werd een maat fijn meel verkocht voor een sikkel, en twee maten gerst voor een sikkel, naar het woord van de HEER.
17En de koning had de heer op wiens hand hij leunde, aangesteld om het toezicht over de poort te hebben; maar het volk vertrad hem in de poort, zodat hij stierf, zoals de man Gods had gezegd, die het gesproken had toen de koning tot hem was afgekomen.
18En het geschiedde zoals de man Gods tot de koning had gesproken, zeggende: Twee maten gerst voor een sikkel, en een maat fijn meel voor een sikkel, zal morgen omstreeks deze tijd zijn aan de poort van Samaria.