En een van zijn dienaren antwoordde en zei: Laat men toch vijf van de overgebleven paarden nemen die nog in de stad over zijn — zie, zij zijn als de ganse menigte van Israël die daarin overgebleven zijn; zie, ik zeg, zij zijn als de ganse menigte van de Israëlieten die omgekomen zijn — en laat ons hen uitzenden en het zien.

Zij namen dan twee wagenpaarden, en de koning zond hen achter het leger van de Syriërs aan, zeggende: Ga en zie.

En zij gingen hen achterna tot aan de Jordaan; en zie, de gehele weg lag vol kleren en voorwerpen, die de Syriërs in hun haast hadden weggeworpen. En de boden keerden terug en berichtten het de koning.

En het volk ging uit en plunderde het kamp van de Syriërs. Zo werd een maat fijn meel verkocht voor een sikkel, en twee maten gerst voor een sikkel, naar het woord van de HEER.

En de koning had de heer op wiens hand hij leunde, aangesteld om het toezicht over de poort te hebben; maar het volk vertrad hem in de poort, zodat hij stierf, zoals de man Gods had gezegd, die het gesproken had toen de koning tot hem was afgekomen.

En die heer had de man Gods geantwoord en gezegd: Zie nu, als de HEER vensters in de hemel zou maken, zou zoiets mogelijk zijn? En hij had gezegd: Zie, u zult het met uw eigen ogen aanschouwen, maar er niet van eten.

En zo geschiedde het hem: want het volk vertrad hem in de poort, zodat hij stierf.