Om dit geval van een andere kant te benaderen, heeft uw knecht Joab dit gedaan; en mijn heer is wijs, overeenkomstig de wijsheid van een engel Gods, om alles te weten wat er op aarde is.

En de koning zei tot Joab: Zie, ik heb dit gedaan; ga dan, breng de jonge man Absalom terug.

En Joab viel met zijn aangezicht ter aarde, boog zich neer en dankte de koning; en Joab zei: Heden weet uw knecht dat ik genade gevonden heb in uw ogen, mijn heer, o koning, omdat de koning het verzoek van zijn knecht vervuld heeft.

Toen stond Joab op en ging naar Gesur, en bracht Absalom naar Jeruzalem.

En de koning zei: Laat hem naar zijn eigen huis terugkeren, maar mijn aangezicht zal hij niet zien. Zo keerde Absalom naar zijn eigen huis terug en zag het aangezicht van de koning niet.

En wanneer hij zijn hoofd schoor — want aan het einde van elk jaar schoor hij het, omdat het hem te zwaar werd en hij het moest schoren — woog hij het haar van zijn hoofd op tweehonderd sikkelen naar des konings gewicht.

En bij Absalom werden drie zonen geboren, en één dochter, wier naam Tamar was; zij was een vrouw van schone gedaante.

Zo woonde Absalom twee volle jaren in Jeruzalem, en hij zag het aangezicht des konings niet.

Daarom zond Absalom naar Joab, om hem naar de koning te zenden; maar hij wilde niet tot hem komen; en toen hij ten tweeden male zond, wilde hij niet komen.

Toen zeide hij tot zijn knechten: Zie, Joabs akker is naast de mijne, en hij heeft daar gerst; gaat heen en steekt die in brand. En de knechten van Absalom staken de akker in brand.