En het hele volk twistte in al de stammen van Israël, zeggende: De koning heeft ons gered uit de hand van onze vijanden, en hij heeft ons bevrijd uit de hand van de Filistijnen, en nu is hij uit het land gevlucht vanwege Absalom.

En Absalom, die wij over ons gezalfd hebben, is in de strijd gesneuveld. Nu dan, waarom zwijgt gij en spreekt geen woord over het terugbrengen van de koning?

En koning David zond tot Zadok en tot Abjathar, de priesters, om te zeggen: Spreek tot de oudsten van Juda, zeggende: Waarom zoudt gij de laatsten zijn om de koning terug te brengen naar zijn huis, daar het woord van heel Israël tot de koning gekomen is, tot zijn huis toe?

Gij zijt mijn broeders, gij zijt mijn gebeente en mijn vlees; waarom dan zoudt gij de laatsten zijn om de koning terug te brengen?

En zeg tot Amasa: Zijt gij niet mijn gebeente en mijn vlees? God doe mij zo en nog erger, indien gij niet voortdurend legeroverste voor mij zult zijn in de plaats van Joab.

Zo keerde de koning terug en kwam aan de Jordaan. En Juda kwam naar Gilgal om de koning tegemoet te gaan, om de koning over de Jordaan te geleiden.

En Simeï, de zoon van Gera, een Benjaminiet, die van Bahurim was, haastte zich en kwam met de mannen van Juda af om koning David tegemoet te gaan.

En er waren duizend man van Benjamin bij hem, en Ziba, de knecht van het huis van Saul, en zijn vijftien zonen en zijn twintig knechten met hem. En zij trokken over de Jordaan vóór de koning uit.

En een veerboot voer over om het huisgezin des konings over te zetten, en om te doen wat goed was in zijn ogen. En Simeï, de zoon van Gera, wierp zich voor de koning neder toen hij over de Jordaan was gekomen,

en zei tot de koning: Laat mijn heer mij de ongerechtigheid niet toerekenen, en gedenk niet wat uw knecht misdaan heeft op de dag dat mijn heer de koning uit Jeruzalem wegging, zodat de koning het zich ter harte zou nemen.