Barzillaï nu was zeer oud, tachtig jaar oud, en hij had de koning van voedsel voorzien terwijl deze te Mahanaïm verbleef, want hij was een zeer aanzienlijk man.

En de koning zei tot Barzillaï: Trek met mij over, en ik zal u bij mij onderhouden in Jeruzalem.

Maar Barzillaï zei tot de koning: Hoeveel dagen heb ik nog te leven, dat ik met de koning naar Jeruzalem zou optrekken?

Ik ben heden tachtig jaar oud; kan ik nog onderscheid maken tussen goed en kwaad? Kan uw knecht nog proeven wat ik eet of wat ik drink? Kan ik nog de stem horen van zangers en zangeressen? Waarom zou uw knecht dan nog een last zijn voor mijn heer de koning?

Uw knecht zal een weinig met de koning over de Jordaan trekken; en waarom zou de koning mij daarvoor met zo'n beloning vergelden?

En de koning antwoordde: Chimham zal met mij overtrekken, en ik zal hem doen wat goed is in uw ogen, en al wat gij van mij verlangt, dat zal ik voor u doen.

En al het volk trok over de Jordaan. En toen de koning was overgekomen, kuste de koning Barzillaï en zegende hem, en hij keerde terug naar zijn eigen plaats.

Toen trok de koning verder naar Gilgal, en Chimham trok met hem mee. En het hele volk van Juda geleidde de koning, en ook de helft van het volk van Israël.

En zie, al de mannen van Israël kwamen tot de koning en zeiden tot de koning: Waarom hebben onze broeders, de mannen van Juda, u weggevoerd en hebben de koning en zijn huisgezin, en al de mannen van David met hem, over de Jordaan gebracht?

En al de mannen van Juda antwoordden de mannen van Israël: Omdat de koning nauw verwant aan ons is; waarom wordt gij dan toornig over deze zaak? Hebben wij dan gegeten van de koning, of heeft hij ons enig geschenk gegeven?