Maar Amasa lette niet op het zwaard dat in Joabs hand was; en hij stak hem daarmee in het vijfde rib, zodat zijn ingewanden op de grond uitvloeiden. Hij hoefde hem geen tweede slag toe te brengen, want hij stierf. Zo achtervolgden Joab en zijn broeder Abisaï Seba, de zoon van Bichri.

En één van Joabs mannen stond bij hem en zei: Wie Joab gezind is en wie voor David is, ga achter Joab aan.

En Amasa wentelde zich in zijn bloed midden op de weg. En toen de man zag dat al het volk stilstond, droeg hij Amasa van de weg het veld in, en wierp een kleed over hem, omdat hij zag dat ieder die bij hem voorbijkwam, bleef staan.

Nadat hij van de weg verwijderd was, trok al het volk verder achter Joab aan, om Seba, de zoon van Bichri, te achtervolgen.

En hij trok door alle stammen van Israël naar Abel en naar Beth-Maächa, en alle Berieten; en zij vergaderden zich en gingen ook hem achterna.

Toen riep een wijze vrouw uit de stad: Luister, luister! Zeg toch aan Joab: Kom hierheen, dat ik met u spreke.

En toen hij bij haar gekomen was, zei de vrouw: Bent u Joab? En hij antwoordde: Ik ben het. Toen zei zij tot hem: Luister naar de woorden van uw dienstmaagd. En hij antwoordde: Ik luister.

Toen sprak zij en zei: Vanouds placht men te zeggen: Laat men toch raad vragen te Abel; en zo beslisten zij de zaak.

Ik behoor tot de vredelievenden en getrouwen in Israël; maar u tracht een stad en een moeder in Israël te vernietigen. Waarom wilt u de erfenis van de HEER verslinden?

En Joab antwoordde en zei: Dat zij verre, dat zij verre van mij, dat ik zou verslinden of verwoesten.