En David sprak tot de HEER de woorden van dit lied op de dag dat de HEER hem gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul.

En hij zei: De HEER is mijn rots, en mijn burcht, en mijn bevrijder.

De God van mijn rots; op Hem vertrouw ik: Hij is mijn schild, en de hoorn van mijn heil, mijn hoge toren, en mijn toevlucht, mijn redder; U redt mij van geweld.

Ik zal de HEER aanroepen, die lofwaardig is; en ik zal van mijn vijanden verlost worden.

Toen de golven des doods mij omringden, overstelpten de stromen der goddelozen mij met schrik.

In mijn benauwdheid riep ik de HEER aan, en riep tot mijn God; en Hij hoorde mijn stem uit Zijn tempel, en mijn geroep drong door tot Zijn oren.

Toen daverde en beefde de aarde; de grondslagen des hemels beefden en schudden, omdat Hij toornig was.

Er steeg rook op uit Zijn neusgaten, en vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daardoor ontstoken.

Hij boog de hemelen en daalde neer; en duisternis was onder Zijn voeten.

En Hij reed op een cherub en vloog; en Hij werd gezien op de vleugelen des winds.