Toen de golven des doods mij omringden, overstelpten de stromen der goddelozen mij met schrik.

De banden van het dodenrijk omringden mij; de strikken des doods kwamen mij tegemoet.

In mijn benauwdheid riep ik de HEER aan, en riep tot mijn God; en Hij hoorde mijn stem uit Zijn tempel, en mijn geroep drong door tot Zijn oren.

Toen daverde en beefde de aarde; de grondslagen des hemels beefden en schudden, omdat Hij toornig was.

Er steeg rook op uit Zijn neusgaten, en vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daardoor ontstoken.

En Hij reed op een cherub en vloog; en Hij werd gezien op de vleugelen des winds.

En Hij maakte duisternis tot een tent rondom Zich, donkere wateren en dikke wolken des hemels.

Door de glans die voor Hem was, werden vurige kolen ontstoken.

De HEER donderde uit de hemel, en de Allerhoogste verhief Zijn stem.

En Hij zond pijlen en verstrooide hen; bliksem en versloeg hen.