Dit nu zijn de laatste woorden van David. David, de zoon van Isaï, heeft gesproken, en de man die hoog verheven werd, de gezalfde van de God van Jakob, de lieflijke psalmdichter van Israël, heeft gesproken:

De Geest van de HEER heeft door mij gesproken en Zijn woord was op mijn tong.

De God van Israël heeft gesproken, de Rots van Israël heeft tot mij gezegd: Die over mensen heerst, moet rechtvaardig zijn, heersende in de vreze Gods.

En hij zal zijn als het licht van de morgen, wanneer de zon opgaat, een morgen zonder wolken; als het tere gras uit de aarde voortspruit door helderheid na regen.

Maar de zonen van Belial zullen allen zijn als doornen die weggeworpen worden, want zij kunnen met de hand niet aangeraakt worden.

Maar de man die hen aanraakt, moet zich wapenen met ijzer en de schacht van een speer; en zij zullen geheel met vuur verbrand worden ter plaatse.

Dit zijn de namen van de helden die David had: De Tachmoniet, die als hoofdman zat, de voornaamste van de aanvoerders; deze was Adino, de Ezniet. Hij hief zijn speer op tegen achthonderd man, die hij in één keer versloeg.

En na hem was Eleazar, de zoon van Dodo, de Ahohiet, een van de drie helden bij David, toen zij de Filistijnen trotseerden die daar tot de strijd verzameld waren, en de mannen van Israël wegtrokken.

Hij stond op en versloeg de Filistijnen totdat zijn hand moe werd en zijn hand aan het zwaard kleefde. En de HEER bewerkte een grote overwinning op die dag, en het volk keerde terug achter hem aan, alleen om te plunderen.