Zo kwam Gad tot David en boodschapte het hem en zeide tot hem: Zal er zeven jaren hongersnood komen in uw land? of wilt gij drie maanden vluchten voor uw vijanden, terwijl zij u achtervolgen? of dat er drie dagen pestilentie in uw land zij? Overleg nu en zie, wat antwoord ik zal terugbrengen aan Hem die mij gezonden heeft.

En David zeide tot Gad: Ik ben in grote benauwdheid; laat ons toch vallen in de hand van de HEER, want Zijn barmhartigheden zijn groot; maar laat mij niet vallen in de hand van de mens.

Zo zond de HEER een pestilentie over Israël van de morgen af tot de bepaalde tijd toe; en er stierven van het volk van Dan tot Beerseba zeventigduizend man.

En toen de engel zijn hand over Jeruzalem uitstrekte om haar te verderven, berouwde het de HEER over het onheil, en Hij zeide tot de engel die het volk verdierf: Het is genoeg, trek nu uw hand terug. De engel van de HEER nu was bij de dorsvloer van Arauna de Jebusiet.

En David sprak tot de HEER, toen hij de engel zag die het volk sloeg, en zeide: Zie, ik heb gezondigd en ik heb goddeloos gedaan; maar deze schapen, wat hebben zij gedaan? Laat toch Uw hand tegen mij zijn en tegen het huis mijns vaders.

En David ging op naar het woord van Gad, zoals de HEER geboden had.

En Arauna keek op en zag de koning en zijn dienaren op hem toekomen; en Arauna ging uit en boog zich voor de koning met zijn aangezicht ter aarde.

En Arauna zeide: Waarom komt mijn heer de koning tot zijn knecht? En David zeide: Om de dorsvloer van u te kopen, teneinde voor de HEER een altaar te bouwen, opdat de plaag van het volk geweerd moge worden.

En Arauna zeide tot David: Laat mijn heer de koning nemen en offeren wat hem goed dunkt; zie, hier zijn runderen voor brandoffers en dorsplanken en andere gereedschappen der runderen voor hout.

Dit alles gaf Arauna, als een koning, aan de koning. En Arauna zeide tot de koning: De HEER uw God aanvaarde u.