En Abner zond boden namens hem tot David, zeggende: Van wie is het land? En hij zei verder: Sluit uw verbond met mij, en zie, mijn hand zal met u zijn om geheel Israël tot u te doen overkomen.

En hij zei: Goed, ik zal een verbond met u sluiten; maar één ding eis ik van u, namelijk dit: Gij zult mijn aangezicht niet zien, tenzij gij eerst Michal, de dochter van Saul, meebrengt, wanneer gij komt om mijn aangezicht te zien.

En David zond boden tot Isboseth, de zoon van Saul, om te zeggen: Geef mij mijn vrouw Michal, die ik mij ondertrouwd heb voor honderd voorhuiden van de Filistijnen.

En Isboseth zond heen en liet haar weghalen van haar man, van Paltiël, de zoon van Lais.

En haar man ging met haar mee, al wenend achter haar aan, tot Bachurim. Toen zei Abner tot hem: Ga, keer terug. En hij keerde terug.

doe het dan nu, want de HEER heeft over David gesproken, zeggende: Door de hand van Mijn dienaar David zal Ik Mijn volk Israël redden uit de hand van de Filistijnen en uit de hand van al hun vijanden.

En Abner sprak ook tot de Benjaminieten; en Abner ging ook heen om in Hebron tot David te spreken al wat goed was in de ogen van Israël en in de ogen van het gehele huis van Benjamin.

Zo kwam Abner tot David in Hebron, en twintig mannen met hem. En David richtte voor Abner en de mannen die met hem waren een feestmaal aan.

En Abner zei tot David: Ik zal mij opmaken en heengaan, en geheel Israël tot mijn heer de koning verzamelen, opdat zij een verbond met u sluiten en gij koning zult zijn over alles wat uw hart begeert. En David liet Abner gaan, en hij ging heen in vrede.

En zie, de dienaren van David en Joab kwamen terug van het achtervolgen van een bende en brachten grote buit met zich mee; maar Abner was niet meer bij David in Hebron, want hij had hem weggezonden en hij was heengegaan in vrede.