Het behaagde Darius over het koninkrijk honderdtwintig satrapen aan te stellen, die over het gehele koninkrijk zouden zijn;

En over dezen drie presidenten, van wie Daniël de eerste was; opdat de satrapen aan hen rekenschap zouden geven en de koning geen schade zou lijden.

Toen onderscheidde deze Daniël zich boven de presidenten en de satrapen, omdat er een uitnemende geest in hem was; en de koning was van plan hem over het gehele rijk aan te stellen.

Toen zochten de presidenten en de satrapen naar een aanleiding om Daniël te beschuldigen betreffende het koninkrijk; maar zij konden geen enkele aanleiding of fout vinden, want hij was trouw en er werd in hem geen schuld of fout gevonden.

Toen kwamen deze presidenten en satrapen eensgezind bij de koning en zeiden aldus tot hem: Koning Darius, leef in eeuwigheid.

Alle presidenten van het koninkrijk, de stadhouders en de satrapen, de raadslieden en de bevelhebbers, hebben samen beraadslaagd een koninklijk bevel vast te stellen en een onveranderlijk besluit uit te vaardigen, dat al wie binnen dertig dagen een bede richt tot enige god of mens, behalve tot u, o koning, in de leeuwenkuil zal worden geworpen.

Nu dan, o koning, bevestig het besluit en onderteken het schrift, opdat het onveranderlijk zij, overeenkomstig de wet der Meden en Perzen, die niet gewijzigd wordt.

Daarom ondertekende koning Darius het schrift en het besluit.

Toen nu Daniël wist dat het schrift ondertekend was, ging hij naar zijn huis, en zijn vensters in zijn opperzaal stonden open in de richting van Jeruzalem; en hij knielde driemaal per dag op zijn knieën en bad en loofde zijn God, zoals hij voordien gewoon was te doen.