Dit zijn de woorden die Mozes tot heel Israël sprak aan deze zijde van de Jordaan, in de woestijn, in de vlakte tegenover de Schelfzee, tussen Paran en Tofel en Laban en Hazeroth en Dizahab.

(Het is elf dagreizen van Horeb langs de weg van het gebergte Seïr tot Kades-Barnea.)

En het geschiedde in het veertigste jaar, in de elfde maand, op de eerste dag van de maand, dat Mozes tot de kinderen Israëls sprak, overeenkomstig alles wat de HEER hem als gebod voor hen gegeven had,

nadat hij Sihon, de koning der Amorieten, die in Hesbon woonde, verslagen had, en Og, de koning van Basan, die te Astharoth en te Edreï woonde.

De HEER, onze God, sprak tot ons in Horeb, zeggende: U hebt lang genoeg bij deze berg verbleven.

Keer u om en breek op, en ga naar het gebergte van de Amorieten en naar alle plaatsen die daaraan grenzen, naar de vlakte, naar het bergland en naar het lage land, en naar het zuiden en naar de zeekust, naar het land van de Kanaänieten en naar de Libanon, tot aan de grote rivier, de rivier de Eufraat.

Zie, Ik heb het land voor u gegeven; ga heen en neem het land in bezit dat de HEER uw vaderen, Abraham, Izak en Jakob, gezworen heeft hun te geven en aan hun nageslacht na hen.

En ik sprak tot u in die tijd, zeggende: Ik kan u alleen niet dragen.

De HEER, uw God, heeft u vermenigvuldigd, en zie, u bent heden talrijk als de sterren des hemels.