En het geschiedde in het veertigste jaar, in de elfde maand, op de eerste dag van de maand, dat Mozes tot de kinderen Israëls sprak, overeenkomstig alles wat de HEER hem als gebod voor hen gegeven had,

nadat hij Sihon, de koning der Amorieten, die in Hesbon woonde, verslagen had, en Og, de koning van Basan, die te Astharoth en te Edreï woonde.

Aan deze zijde van de Jordaan, in het land van Moab, begon Mozes deze wet uit te leggen, zeggende:

De HEER, onze God, sprak tot ons in Horeb, zeggende: U hebt lang genoeg bij deze berg verbleven.

Keer u om en breek op, en ga naar het gebergte van de Amorieten en naar alle plaatsen die daaraan grenzen, naar de vlakte, naar het bergland en naar het lage land, en naar het zuiden en naar de zeekust, naar het land van de Kanaänieten en naar de Libanon, tot aan de grote rivier, de rivier de Eufraat.

En ik sprak tot u in die tijd, zeggende: Ik kan u alleen niet dragen.

De HEER, uw God, heeft u vermenigvuldigd, en zie, u bent heden talrijk als de sterren des hemels.

De HEER, de God van uw vaderen, make u duizend maal talrijker dan u bent, en zegene u, zoals Hij u beloofd heeft!

Hoe kan ik alleen uw last en uw zware druk en uw twisten dragen?

Kiest u wijze en verstandige mannen, die bekend zijn onder uw stammen, en ik zal hen tot leiders over u aanstellen.